این روزا که شهر عشق خالی ترین شهر خداست
خنجر نا مردمی حتی تو دست سایه هاست
وقتی که عاطفه رو می شه به آسونی خرید
معنی کلام عشق خالی تر از باد هواست
اما من که آخرین عاشق دنیام
ماهی مونده به خاک و اهل دریام
از همه دنیا برام یه چشمه مونده
چشمه ای به قیمت همه نفسهام
از همینه که همه عمرمو مدیون تو ام
تویی که عزیزتر از عمر دوباره ای برام
بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه
اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه
خسته و زخمی دست آدمکهای بدم
پشت پا به رسم بی بنیاد این دنیا زدم
من برای گم شدن از خود و غرق تو شدن
راه دور عشقمو پیمودم اینجا اومدم

نگاه کن من چه بی پروا، چه بی پروا
به مرز قصه های کهنه می تازم
نگاه کن با چه سرسختی تو این سرما
برای عشق یه فصل تازه می سازم

یه فصل پاک، یه فصل امن و بی وحشت
برای تو که یک گلبرگ زودرنجی
یه فصل گرم و راحت زیر پوست من
برای تو که باارزش ترین گنجی

نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار
تن یخ بستهء پروازو می بوسم
بیا گرم کن منو با سرخی رگ هات
من اون رگ های پر آوازو می بوسم

تو رو می بوسم ای پاکیزهء عریان
تو روپاکیزه مثل مخمل قرآن
طلوع کن من حرارت از تو می گیرم
ظهور کن من شهامت از تو می گیرم

بیا ، هیچ کس مثل من و تو عاشق نیست
مثل ما عاشق و همسایه و همدم
بیا ، از شیشه ی سخت و بلند عشق
مثل ارابهء نور رد بشیم با هم

نگاه کن ، من چه شبنم وار، چه شبنم وار
به استقبال دستای خزون می رم
هراسم نیست از این سرمای ویران گر
برای تو ، من عاشقانه می میرم

یه كاغذ پاره ی ریزو نگه داشتی توی مشتت
بهم گفتی بیا بازی گرفتی دستاتو پشتت
بهم گفتی واسه عشقم یه جورایی دودل هستی
برای كشتن تردید به گل یا پوچ دل بستی
تموم زندگیمونو گذاشتی توی این بازی
میون موندن و رفتن یه كاغذ پاره شد قاضی
گلو چرخوندی تو دستات نگاهت قلبمو لرزوند
یه لحظه صاحب گل شد یه لحظه پوچ باقی موند
من از چشمات فهمیدم كه گل توی كدوم دسته
ولی هرگز نمیمونم توی راهی كه بن بسته
حالا كه قلبت از موندن توی آغوش من ترسید
همون بهتر كه فرداتو نسازی با گل تردید
گل شكو خودت بردار من از پوچی هراسم نیست
خودم از قصد می بازم خودم از قصد حواسم نیست

بگو ای مرد من ای از تبار هرچه عاشق

بگو ای در تو جاری خون روشن شقایق

بگو ای سوخته ای بی رمق ای کوه خسته

بگو ای با تو داغ عاشقای دل شکسته

بگو با من بگو از درد و داغت

بذار مرحم بذارم روی زخمات

بذار بارون اشک من بشوره

غبار غصه ها رو از سروپات

بذار سر روی شونم گریه سر کن

از اون شب گریه های تلخ هق هق

بذار باور کنم یه تکیه گاهم

برای غربت یه مرد عاشق

رها از خستگی های همیشه باورم کن

بذار تا خالیه سینه ام برات آغوش باشه

برهنه از لباس غصه های دور و دیرین

بذار تا بوسه های من برات تن پوش باشه

تو با شعر اومدی عاشق تر از عشق

چراغی با تو بود از جنس خورشید

کدوم طوفان چراغ رو زد روی سنگ

کتاب شعر رو از دست تو دزدید

بگو ای مرد من ای مرد عاشق

کدوم چله از این کوچه گذر کرد

هنوز باغچه برامون گل نداده

کدوم پاییز زمستونو خبر کرد

بذار سر روی شونه ام گریه سر کن

از اون شب گریه ای تلخ هق هق

بذار باور کنم یه تکیه گاهم

برای غربت یه مرد عاشق......

میون یه دشت لخت
زیر خورشید کویر
مونده یک مرداب پیر
توی دست خاک اسیر
منم اون مرداب پیر
از همه دنیا جدام
داغ خورشید به تنم
زنجیر زمین به پام
من همونم که یه روز
می خواستم دریا بشم
می خواستم بزرگترین
دریای دنیا بشم
آرزو داشتم برم
تا به دریا برسم
شبو آتیش بزنم
تا به فردا برسم
اولش چشمه بودم زیر آسمون پیر
اما از بخت سیاه
راهم افتاد به کویر
چشم من به اونجا بود
پشت اون کوه بلند
اما دست سرنوشت
سر رام یه چاله کنده
توی چاله افتادم
خک منو زندونی کرد
آسمون هم نبارید
اونم سرگرونی کرد
حالا یک مرداب شدم
یه اسیر نیمه جون
یه طرف می رم تو خک
یه طرف به آسمون
خورشید از اون بالاها
زمینم از این پایین
هی بخارم می کنن
زندگیم شده همین
با چشام مردنمو
دارم اینجا می بینم
سرنوشتم همینه
من اسیر زمینم
هیچی باقی نیست ازم
قطره های آخره
خک تشنه همینم
داره همراش می بره
خشک می شم تموم می شم
فردا که خورشید می آد
شن جامو پر می کنه
که می آره دست باد

توی گسترده ی رویا

ای سوار اسب ابلغ

دنبال کدوم مسیری؟

توی تاریکی مطلق

ای به رویا سرسپرده

با توام ای همه خوبی

راهی کدوم دیاری؟

آخه با این اسب چوبی

با تو ام ای که تو فکرت

با هر عشق و با هر اسمی

ره سپار فتح قلب

ماه پیشونی طلسمی

توی دستای نجیبت

عکس ماه پیشونی داری

واسه پیدا کردن جاش

دنیا رو نشونی داری

ماه پیشونی تو قصه

فکر بیداری تو خوابه

خورشید هفت آسمون نیست

عکس خورشید تو ی آبه

از خواب قصه بلند شو

اسب چوبیت رو رها کن

ماه پیشونی مال قصه اس

مرد من، منو صدا کن

اگه از افسانه دورم

اگه ماه پیشونی نیستم

اگه با زمین غریبه

اگه آسمونی نیستم

واسه خواب خستگی هات

مثل یه قصه لطیفم

به صداقت تو مومن

مثل قلب تو شریفم......

 از دست تو نیست دل من از گریه پره

مثل تو طاقت نداره واسه تو هر دم می باره

دیگه اشکای من طاقت موندن ندارن

نباشی بی تو باز میمیرن میریزن

بی تو هر دم می بارن

تو تموم دنیامی تو تموم حرفامی

تو همه ی لحظه ی گرم عاشق بودنی

یه ستاره داره چشمک میزنه از آسمون

داره دلمو میبره، میبره بی نام و نشون

اون ستاره همون چشمای توه، تو آسمون

داره پر پر میزنه دلم واسه دیدن اون

تو تموم دنیامی تو تموم حرفامی

تو همه ی لحظه ی گرم عاشق بودنی............

شن های ساحلی
کلبه های گلی
چشمان باز صدف
موجی که تن پوشیده با تور کف

هر یک در این دریا
چون دل عاشقم
انتظار تو را دارد
بر لب های قایق رانان نغمه خوان

خاموشی کرده آشیان
بی تو جانا
باز آ، باز آ
با طنین آواز خود

با فسون و با ناز خود
بار دیگر بلرزان قلب دریا را
بر روی موج آب
نیلوفر رفته خواب

بر چشمان خواب او
بر شام من یک بار دیگر بتاب
باز آ، باز آ
باز آ، چون دل عاشقم
انتظار تو را دارد .