این روزا که شهر عشق خالی ترین شهر خداست
خنجر نا مردمی حتی تو دست سایه هاست
وقتی که عاطفه رو می شه به آسونی خرید
معنی کلام عشق خالی تر از باد هواست
اما من که آخرین عاشق دنیام
ماهی مونده به خاک و اهل دریام
از همه دنیا برام یه چشمه مونده
چشمه ای به قیمت همه نفسهام
از همینه که همه عمرمو مدیون تو ام
تویی که عزیزتر از عمر دوباره ای برام
بی نیازی به تن قلندرم تنها لباسه
اما دستام به ضریح تو دخیل التماسه
خسته و زخمی دست آدمکهای بدم
پشت پا به رسم بی بنیاد این دنیا زدم
من برای گم شدن از خود و غرق تو شدن
راه دور عشقمو پیمودم اینجا اومدم

یه كاغذ پاره ی ریزو نگه داشتی توی مشتت
بهم گفتی بیا بازی گرفتی دستاتو پشتت
بهم گفتی واسه عشقم یه جورایی دودل هستی
برای كشتن تردید به گل یا پوچ دل بستی
تموم زندگیمونو گذاشتی توی این بازی
میون موندن و رفتن یه كاغذ پاره شد قاضی
گلو چرخوندی تو دستات نگاهت قلبمو لرزوند
یه لحظه صاحب گل شد یه لحظه پوچ باقی موند
من از چشمات فهمیدم كه گل توی كدوم دسته
ولی هرگز نمیمونم توی راهی كه بن بسته
حالا كه قلبت از موندن توی آغوش من ترسید
همون بهتر كه فرداتو نسازی با گل تردید
گل شكو خودت بردار من از پوچی هراسم نیست
خودم از قصد می بازم خودم از قصد حواسم نیست

چ

می ترسم
می ترسم که بازی تمام شود!
-لحظه ی دیدار-
دستانم را پنهان می کنم
مبادا بفهمی
همه چیزم را باخته ام!

دو روز مانده به پایان جهان تازه فهمید كه هیچ زندگی نكرده است، تقویمش پر شده بود و تنها دو روز، تنها دو روز خط نخورده باقی بود.

پریشان شد و آشفته و عصبانی نزد خدا رفت تا روزهای بیشتری از خدا بگیرد، داد زد و بد و بیراه گفت، خدا سكوت كرد،

 جیغ زد و جار و جنجال راه انداخت، خدا سكوت كرد،

 آسمان و زمین را به هم ریخت، خدا سكوت كرد.

   به پر و پای فرشته ‌و انسان پیچید، خدا سكوت كرد،

 كفر گفت و سجاده دور انداخت، خدا سكوت كرد،

 دلش گرفت و گریست و به سجده افتاد، خدا سكوتش را شكست و گفت:

 "عزیزم، اما یك روز دیگر هم رفت، تمام روز را به بد و بیراه و جار و جنجال از دست دادی، تنها یك روز دیگر باقی است، بیا و لااقل این یك روز را زندگی كن."  لا به لای هق هقش گفت: "اما با یك روز... با یك روز چه كار می توان كرد؟ ..."  خدا گفت: "آن كس كه لذت یك روز زیستن را تجربه كند، گویی هزار سال زیسته است و آنكه امروزش را در نمی‌یابد هزار سال هم به كارش نمی‌آید"، آنگاه سهم یك روز زندگی را در دستانش ریخت و گفت: "حالا برو و یک روز زندگی كن."  او مات و مبهوت به زندگی نگاه كرد كه در گودی دستانش می‌درخشید، اما می‌ترسید حركت كند، می‌ترسید راه برود، می‌ترسید زندگی از لا به لای انگشتانش بریزد، قدری ایستاد، بعد با خودش گفت: "وقتی فردایی ندارم، نگه داشتن این زندگی چه فایده‌ای دارد؟ بگذارد این مشت زندگی را مصرف كنم.."  آن وقت شروع به دویدن كرد، زندگی را به سر و رویش پاشید، زندگی را نوشید و زندگی را بویید، چنان به وجد آمد كه دید می‌تواند تا ته دنیا بدود، می تواند بال بزند، می‌تواند پا روی خورشید بگذارد، می تواند ....  او در آن یك روز آسمانخراشی بنا نكرد، زمینی را مالك نشد، مقامی را به دست نیاورد، اما ...  اما در همان یك روز دست بر پوست درختی كشید، روی چمن خوابید، كفش دوزدكی را تماشا كرد، سرش را بالا گرفت و ابرها را دید و به آنهایی كه او را نمی‌شناختند، سلام كرد و برای آنها كه دوستش نداشتند از ته دل دعا كرد، او در همان یك روز آشتی كرد و خندید و سبك شد، لذت برد و سرشار شد و بخشید، عاشق شد و عبور كرد و تمام شد.  او در همان یك روز زندگی كرد.  فردای آن روز فرشته‌ها در تقویم خدا نوشتند: "امروز او درگذشت، كسی كه هزار سال زیست!"     زندگی انسان دارای طول، عرض و ارتفاع است؛ اغلب ما تنها به طول آن می اندیشیم، اما آنچه که بیشتر اهمیت دارد، عرض یا چگونگی آن است.  امروز را از دست ندهید، آیا ضمانتی برای طلوع خورشید فردا وجود دارد!؟   
لطفا این متن را برای دوستان خود ارسال نمایید، کسانی که برایتان ارزشمند هستند، اما اگر این کار را انجام ندادید، نگران نباشید، هیچ حادثه ناخوشایندی برای شما رخ نخواهد داد، شما تنها این فرصت را که به دنیای شخص دیگری با این مطلب روشنایی بیشتری ببخشید، از دست خواهید داد، کسی چه می داند، شاید یکی از دوستان شما هم اکنون بیشترین نیاز را به خواندن این مطلب داشته باشد.
 

قرار ما هر جای دنیا که باران شدیدتر بود

نزدیک خدا

آسمان هفتم در نزدیکی ملکوت

اوج الهام و فراموشی حس

آنجا که مطمئن میشوی بی دغدغه

تو برای منی و من برای تو.....

کدامین چشمه سمی شد

که آب ازآب میترسد

که حتی ذهن ماهی گیر از قلاب میترسد

گرفته دامن شب را غباری آنچنان بر هم

که پلکاز چشم چشم از پلک و پلک از خواب میترسد....

زمانی که احساس در کلام نمی گنجد ، عاشقانه می بوسمت .

]