مانده ام با غم هجران نگارم چـه کنـم .... عمر بگذشت و ندیدم رخ یارم چه کنم

چشم آلوده کجـا دیــدن دلـدار کجـا .... چشم دیـدار رخ یار ندارم چــه کنم

با نگاهی بگشـا عقده دیریــن مرا .... کز فراغت گره افتاده به کارم چه کنم

جلوه ای کن که دمی روی نکویت نگرم .... گرچه لایق نبود دیده تارم چه کنم

اشک می ریزم و با غصــه دل همراهـم ... که ز هجران تومن اشک نریزم چه کنم

طوق بر گردن من رشتـه عشــق تو بود .... تا کشاند به سـر چوبه دارم چه کنم

وقتی پایان داستان ٬دستان مهربان تو نباشد بگذار قصه گو هرطور که میخواهد داستان را ادامه دهد...

هر که آید گوید:                                       
گریه کن، تسکین است                                    
گریه آرام دل غمگین است                               
چند سالی است که من می گریم                            
در پی تسکینم                                          
ولی ای کاش کسی می دانست                               
چند دریابین ما فاصله                                  است                                                   
من و آرام دل غمگینم                                  

توی گسترده ی رویا

ای سوار اسب ابلغ

دنبال کدوم مسیری؟

توی تاریکی مطلق

ای به رویا سرسپرده

با توام ای همه خوبی

راهی کدوم دیاری؟

آخه با این اسب چوبی

با تو ام ای که تو فکرت

با هر عشق و با هر اسمی

ره سپار فتح قلب

ماه پیشونی طلسمی

توی دستای نجیبت

عکس ماه پیشونی داری

واسه پیدا کردن جاش

دنیا رو نشونی داری

ماه پیشونی تو قصه

فکر بیداری تو خوابه

خورشید هفت آسمون نیست

عکس خورشید تو ی آبه

از خواب قصه بلند شو

اسب چوبیت رو رها کن

ماه پیشونی مال قصه اس

مرد من، منو صدا کن

اگه از افسانه دورم

اگه ماه پیشونی نیستم

اگه با زمین غریبه

اگه آسمونی نیستم

واسه خواب خستگی هات

مثل یه قصه لطیفم

به صداقت تو مومن

مثل قلب تو شریفم......

 از دست تو نیست دل من از گریه پره

مثل تو طاقت نداره واسه تو هر دم می باره

دیگه اشکای من طاقت موندن ندارن

نباشی بی تو باز میمیرن میریزن

بی تو هر دم می بارن

تو تموم دنیامی تو تموم حرفامی

تو همه ی لحظه ی گرم عاشق بودنی

یه ستاره داره چشمک میزنه از آسمون

داره دلمو میبره، میبره بی نام و نشون

اون ستاره همون چشمای توه، تو آسمون

داره پر پر میزنه دلم واسه دیدن اون

تو تموم دنیامی تو تموم حرفامی

تو همه ی لحظه ی گرم عاشق بودنی............

شن های ساحلی
کلبه های گلی
چشمان باز صدف
موجی که تن پوشیده با تور کف

هر یک در این دریا
چون دل عاشقم
انتظار تو را دارد
بر لب های قایق رانان نغمه خوان

خاموشی کرده آشیان
بی تو جانا
باز آ، باز آ
با طنین آواز خود

با فسون و با ناز خود
بار دیگر بلرزان قلب دریا را
بر روی موج آب
نیلوفر رفته خواب

بر چشمان خواب او
بر شام من یک بار دیگر بتاب
باز آ، باز آ
باز آ، چون دل عاشقم
انتظار تو را دارد .

بارونو دوست دارم هنوز

چون تو رو یادم میاره

حس میکنم پیش منی

وقتی که بارون می باره

بارونو دوست دارم هنوز

بدون چتر و سر پناه

وقتی که حرفای دلم

جا میگیرن توی یه آه

شونه به شونه می رفتیم

من و تو، تو جشن بارون

حالا تو نیستی و خیسه

چشمای منو خیابون

بارونو دوست داشتی یه روز

تو خلوت پیاده رو

پرسه ی پاییزی ما

مرداد داغ دست تو

بارونو دوست داشتی یه روز

عزیز من پرسه ی من

بیا دوباره پا به پام

تو کوچه ها قدم بزن....

با تشکر از وبلاگ بسیار زیبا ی مرجان جان

که لینک شده قبلا

و پیشنهاد میکنم  حتما به وبلاگش سر بزنید

http://only4alones.mihanblog.com/ 

http://only4alones.mihanblog.com/

http://only4alones.mihanblog.com/

http://only4alones.mihanblog.com/